نعمتهاى خدا از شما پرسيده مىشود . ( فما أقل من قبلها ) چه آن‌كه نيكان اندك هستند . ( فأهطعوا بأسماعكم إليها ) نداى تقوا را اجابت كنيد و برپايه پرهيزگارى عمل كنيد و جايگزين بهترى براى گناهان گذشته خويش بگذاريد . ( و من كل مخالف موافقا ) هركس پيش از اين گناهى كرده و از حدود تقوا پا را فراتر نهاده ، اكنون فرصت را غنيمت شمارد و جبران كند . ( أيقظوا بها نومكم ) غفلت ، لغزش‌آفرين است و پرهيزگارى ، سپرى استوار در برابر غفلتها و لغزشها است . ( و اقطعوا بها يومكم ) روزهاى خود را با انجام طاعات و نه محرمات بگذرانيد . ( و أشعروها قلوبكم ) تقوا را با دلهايتان ، احساس و لمس كنيد كه در آن بهار دلها است . ( و ارحضوا بها ذنوبكم و داووا بها الأسقام و بادروا بها الحمام ) تقوا ، سبب پاكى جانها و درمان دردهايش است و توشه‌اى نيكو براى پس از مرگ است . ( و اعتبروا به من أضاعها ، و لا يعتبرن بكم من أطاعها ) ديگران پيش از شما ، تقوا را وانهادند و خداوند بر آنان عذاب فرستاد ؛ پس از ايشان پند گيريد و خود مايه اندرز ديگران نگرديد . ( ألا فصونوها و تصونوا بها ) تقوا را با بهانه‌ها و توجيه آلوده نسازيد و از آن براى خود سپرى استوار در برابر حرام بسازيد . ( و كونوا عن الدنيا نزاها ) امام عليه السّلام پس از سفارش به تقوا و بيان محاسن آن ، به دنيا و زشتيهاى آن مىپردازد و از آنها پرهيز مىدارد . خويشتن را با رويگردانى از حرام به سوى حلال ، پاك و آراسته نگه داريد . ( و إلى الآخرة ولاها ) براى آخرت بكوشيد . ( و لا تضعوا من رفعته التقوى ) گرامىترين شما نزد پروردگار ، پرهيزگارترين شما است ؛ پس اين‌گونه نباشد كه گرامى نزد خدا ، پيش شما باشد . ( و لا ترفعوا من رفعته